دیدن جهان با شعر

روزگار، کوه بیستون است که فرهادِ جان سخت را به مبارزه می طلبد۔
با آتش تلاش، می توان جهان را تغییر داد۔ تلاشی که از جان و دل انجام می شود۔ این را استخوان های پوسیده می گویند که گویا عذرخواهیِ مغز است از تلاش جانفرسا۔ اینگونه صائب تبریزی می سراید:

من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت را

نرم از آتش می‌توان کردن کمانِ سخت را

سختیِ ایام را مردن تلافی می‌کند

عذرخواهی هست چون مغز، استخوانِ سخت را

گر نمی‌گردید پیدا، مصرفی چون بیستون

ما چه می‌کردیم چون فرهاد، جانِ سخت را