دیدن جهان با شعر

فرزند رستم، به خونخواهی او، به جنگ قاتل می رود. جنگ بین دو کشور را فردوسی، بسیار زیبا سروده است. فیل های زیاد و پهلوانان بسیار، کاری کردند که شیر بیشه هم گم شود. آسایشی در جهان نماند:

ز انبوه پیلان و گرد سپاه
به بیشه درون، شیر گم کرد راه

برآمد یکی باد و گردی کبود
زمین ز آسمان، هیچ پیدا نبود

چو برخاست آواز کوس از دو روی
بی آرام شد مردم جنگجوی
...
که ای برتر از نام وز جایگاه
روان تهمتن بشوی از گناه

بدان گیتی اش جای ده در بهشت
برش ده ز تخمی که ایدر بکشت

(تهمتن: لقب رستم)