منظور خیام از این رباعی، کفر یا ایمان نیست. منظور این است که انسان با تصمیمات صحیح ، شرایط را برای خودش تبدیل به بهشت می کند.
برای تصمیم درست، باید آرام بود و شاد
تا چند زَنم به روی دریاها خشت
بیزار شدم ز بت پرستان کنشت
خیام، که گفت دوزخی خواهد بود
که رفته به دوزخ و که آمد ز بهشت
شنبه سی ام خرداد ۱۴۰۵ | 11:42