دیدن جهان با شعر

مِی ( شراب ) یخور، چه انگوری باشد، چه روحانی، چه عرفانی.
منظور خیام، تبلیغ شراب انگور نیست، بلکه منظور این است که هر روشی که غم های روزگار را ببرد، عالی است، پس به هر نوعی که می توانی، شاد باش:

مِی خور، که ز دل، کثرت و قِلت ببرد

واندیشه هفتاد و دو ملت، ببرد

پرهیز مکن ز کیمیایی که از او

یک جرعه خوری ، هزار علت ببرد

خیام