برای رسیدن به یار جهانی، باید مانند موسی در کوه طور، کفش ها را و هر چه مربوط به ایگو( نفس ، ضمیر ) هست را درآورد. آن وصال، خلأ است که فقط یار در آن وجود دارد:
عشق را اندر دو عالم، هیچ پذرفتار نیست
چون گذشتی از دو عالم ، هیچ کس را یار نیست
هر دو عالم چیست؟ رو، نعلین بیرون کن ز پای
تا رسی آنجا که آنجا نام و نور و نار نیست
عطار
( پذرفتار: پذیرفتار )
( اندر: در )
( نعلین: دو کفش)
دوشنبه پنجم مرداد ۱۴۰۵ | 11:13