دیدن جهان با شعر

این شعر، یکی از زیباترین اشعار فارسی در قالب «مستزاد» است.
سراینده آن معلوم نیست و چون شعری قدیمی است، به اشخاص مختلف نسبت داده شده است:

دیشب غم دل به دل بگفتم بنهفت.

افشا کردم.

چون صبح دمید دیگری هم میگفت.

حاشا کردم.

من بودم و دل، راز مرا فاش که کرد؟

ای وای به من.

دیگر غم دل به دل نمی باید گفت.

بیجا کردم.