دیدن جهان با شعر

برسد هر شبِ تاریک به نورِ سحرش

که بماند آن به خودش ناب و منوّر ثمرش 

همه آن ظلمت نفسش ، چو پذیرفت به خود 

ز جهان نور بيامد که ببیند گهرش 

ای دوست برای دوست جان باید داد   
     
در راه محبت امتحان باید داد  
         
تنها نَبُوَد شرط محبّت گفتن   
            
یک مرتبه هم عمل نشان باید داد           
 

به هر سری اگر آید هوای عشق 

چه لذّتی ببرد از صفای عشق 

نیازمند شفایی ، از این طرف 

بیا ببین تو در اینجا دوای عشق 

من ، عاشق هر کلام یارم 

گویا شده ام پیام یارم 

بر خویش ، بگویم از وفایش 

خود ، می و شراب جام یارم